جوان
باعرض سلام خدمت شما
آیا مرگ سخته ؟آیاما به بهشت می ریم یا به جهنم ؟......و هزار سوالی که باید آدم جوابشو بدونه تا به خدا برسه !در این وبلاگ تا انجای که ممکنه از حرفهای خدا آورده ایم البته بدونه ترجمه که شما برای فهم بیشتر به کتاب خدا مراجعه کنید!یا الله
1. اياك1 ـ خدايى كه در آيات قبل محبوب بود، اكنون معبود است.2 ـ عبادت، شناخت لازم دارد.3 ـ تمام كمالات"الله"، رشدها"ربّ"، نيازها"رحمن"، مالكيتهامالِك يوْمِ الدِّين[فاتحه/4]. به دست تو است، پس فقط تو.4 ـ نه به خاطر بهشت، نه جهنم، فقط به خاطر خودت."إِياك"5 ـ نه واسطهها نه بتها، فقط تو.6 ـ تأثير طبيعت از تو است و بىاثر شدنش نيز از تو است، پس"إِياك"7 ـ چون مىخواهم عبادت و بهترين و عالىترين نوع عبادت كنم جز تو لايق نيست."إِياك"8 ـ نه شرق، نه غرب، نه زور، نه زر، نه تزوير."إِياك"9 ـ استمداد از ديگران به امر تو، از اولياء تو، در راه تو و در حقيقت باز هم تو."إِياك"10 ـ تو ديگرى دارى من جز تو ندارم."إِياك"ولى توإِنْ كلُّ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ إِلاّ آتِي الرَّحْمنِ عَبْداً[مريم/93].11 ـ از صفات بگذريم، به خودش راه يابيم."إِياك"[تفسير نور، پيام 5، 11، 12، 13، 19]2. نعبد1 ـ نجات از همه شركها، طاغوتها، قدرت، وحدت و تمركز لازم دارد."نَعْبُدُ"2 ـ اصل در نماز جماعت است. مسلمانان همه در يك خط هستند. فرد هم گويا نماينده جمع است.3 ـ بعد از توحيد نظرى و علمى، توحيد عملى و عبادى.4 ـ من همراه با فرشتگان و مؤمنان مىگويم:"إِياك نَعْبُدُ"و گرنه به تنهايي دروغگو هستم. همه را بايد ديد موسى(ع)گفت:سَتَجِدُني إِنْ شاءَ اللّهُ صابِراً[كهف/69].ولى صبر نكرد. ولى اسماعيل(ع)گفت:سَتَجِدُني إِنْ شاءَ اللّهُ مِنَ الصّابِرينَ[صافات/102].و صبر كرد. موسى (ع) تنها خود را ديد، ولى اسماعيل (ع) ديگران را هم ديد.3. نستعين1 ـ پرواز معنوى سه مرحله دارد: 1 ـ ثناء 2 ـ ارتباط 3 ـ دعا2 ـ عبادت از ماست، ولى با كمك تو.وَ ما كنَّا لِنَهْتَدِي لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّه[اعراف/43].3 ـ نه جبر، نه تفويض"نَعْبُدُ"ولى "نَسْتَعينُ"4 ـ استمداد واقعى در سايه عبادت واقعى است. اول"إِياك نَعْبُدُ"بعد إياك نستعين.5 ـ خواست خدا (عبادت) بر خواست ما (استعانت) مقدم است.إِياك نَعْبُدُ وَ إِياك نَسْتَعينُ2 ـ مقتضاى عالمين، رحيم، دين، ضالّين آن است كه جمله"نَسْتَعينُ"آخر باشد.عليرغم همه زمينههاى شرك، اعم از درونى و بيرونى، همانند هواها و خواهشهاى نفسانى و يا قدرتهاى بيرونى، چون طاغوتها و احبار و رهبان، بايد رو به سوى خدا برد و او را عبادت كرد و تنها از او استمداد و استعانت خواست.توجه به صفات رحمن، رحيم، ربّ و مالكيت، خداوند را در ذهن و دل انسان محبوب مىكند و اكنون آن محبوب، معبود است. براى رهايى از قرار گرفتن در شعاع شرك، بايد به مركز وحدت و قدرت پناهنده شد و در نماز گويا شخص نمازگزار، به نمايندگى از تمام موحّدان سخن مىگويد: كه خدايا من به تنهايى قابل و لايق نيستم تا عبادتى شايسته داشته باشم، ولى ما همه بنده تو هستيم. من به تنهايى ارزش ندارم. ولى همگى با هم از تو استمداد مىكنيم. بنابراين، اصل نماز به جماعت است، ولى در صورت معذور بودن، نماز فرادا جايز است.در آيات قبل سوره حمد، با توحيد نظرى و استدلالى آشنا شديم و در اين آيه با توحيد عبادى و عملى آشنا مىشويم تا در عبادت و بندگى و استمداد و يارىطلبى نيز به غير خدا روى نكنيم، نه بنده شرق و غرب و نه بنده زر و زور و نه بنده طاغوتها و فقط بنده خدا باشيم.انسان بايد به حكم عقل بندگى خداوند را بپذيرد؛ زيرا ما انسانها عاشق كمال هستيم و نيازمند رشد و تربيت، و خداوند نيز جامع تمام كمالات و ربّ تمام آفرينش است و اگر به مهر و محبت نيازمنديم، او رحمان و رحيم است و اگر از آينده دور نگرانيم، او صاحب اختيار و مالك آن روز است؛ پس چرا به سوى ديگران برويم؟! عقل حكم مىكند كه تنها بايد او را پرستيد و از او كمك خواست.4. نكات آيه1 ـ اوّل بايد حق را اداء كرد و بعد از او حاجت خواست.إِياك نَعْبُدُ وَ إِياك نَسْتَعينُ[فاتحه/]5.2 ـ ما فقط ترا بنده هستيم. كارى به واسطهها و يا وعدهها و تهديدها نداريم. نه به خاطر ترس و يا طمع، بلكه به خاطر اين كه شايسته عبادتى. الله، رحمن، رحيم، ربّ و مالك هستى ترا بندگى مىكنيم.تفسير اياك نعبد واياك نستعين، صفحه 23 ـ ما فقط از تو استمداد مىكنيم، آن هم از وسيلهاى كه تو اذن دادهاى. و ما مخالف كسانى هستيم كه براى استمداد و تقرّب به تو به موهومات پناه مىبرند.4 ـ فرمولها و قوانين مادّى حاكم بر هستى محترم است، ولى اسير دست و تسليم و محكوم ماده نيستيم. ما اراده ترا حاكم بر همه قوانين مىدانيم و قوانين طبيعى، محكوم تو هستند. در نظام خلقت از اسباب و وسايل متعددى بهرهمند مىشويم. امّا مىدانيم كارايى و يا بىاثرى هر سبب و وسيلهاى به دست توست. تو سببسازى و تو سبب سوزى. هم چيزى را سبب و وسيله قرار مىدهى و هم مىتوانى اثر آن را بگيرى.5 ـ گر چه عبادت از ماست، ولى در عبادت كردن نيز نيازمند كمك تو هستيم.وَ ما كنّا لِنَهْتَدِي لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللّه[اعراف/43]. : اگر هدايت الهى نبود، ما هدايت نمىيافتيم.6 ـ عبد مطلق در برابر مولاى مطلق، خاضعانه ايستاده است كه من فقط بندهام و تو مولا هستى.7 ـ خدايا من كسى جز تو را ندارم."إِياك"ولى تو غير مرا فراوان دارى و همه هستى عبد و بنده تو هستند.إنْ كلُّ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ إِلاّ آتِي الرَّحْمنِ عَبْداً[مريم/93].در آسمانها و زمين هيچ چيز ديگرى نيست، مگر اينكه بنده و فرمانبردار تو هستند.8 ـ اگر انسان تنها بندگى تو را نكند، قطعا بنده هوسهاست.مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ[فرقان/43].9 ـ كسى كه صادقانه گفت:"إِياك نَعْبُدُ"او ديگر استكبار و سركشى ندارد.10 ـ چون خداوند بيشترين لطف را بر ما كرده، ما بهترين تذلّل را به درگاهش مىبريم."إِياك نَعْبُدُ"11 ـ خودت را در جمع خوبان قرار بده، تا بتوانى همراه مخلصين بگويى:"إِياك نَعْبُدُ"12 ـ جملهإِياك نَعْبُدُ وَ إِياك نَسْتَعينُيعنى: (نه جبر و نه تفويض). چون مىگوييم"نَعْبُدُ"پس داراى اختيار هستيم و چون مىگوييم"نَسْتَعينُ"پس نياز به او داريم.14 ـ چون اصل خداوند است و عبادت و استمداد ما فرع بر او مىباشد، پس"إِياك"مقدّم بر"نَعْبُدُ"و"نَسْتَعينُ"است. حضرت على(ع)مىفرمايد:ما رأيت شيئا الّا و قد رأيت الله قبله؛ چيزى را نديدم، مگر اينكه خداوند را پيش از آن ديدم.15 ـ خواست خداوند بر خواست بنده مقدّم است. به همين دليل چون عبادت خواسته اوست مقدم بر استعانت، كه خواسته بنده است، مىباشد.16 ـ چون عبادت وسيله استمداد است. جمله"إِياك نَعْبُدُ"قبل از"إِياك نَسْتَعينُ"آمده است.17 ـ بندهاى كه حضور دارد زودتر بهره مىگيرد، لذا با كلمه"إِياك"خود را در محضر خداوند متعال احساس مىكنيم و بعد از آن از خداوند طلب هدايت مىنمائيم، زيرا دعاى حاضر، مؤثرتر است.18 ـ مقتضاى ادب آن است كه گام به گام نزديك شويم، اوّل بگوييم خداوند ربّ، مالك، رحمن و رحيم است و بعد بگوييم فقط ترا مي پرستيم و فقط از تو مدد مي جوئيم.19 ـ مراحل پرواز معنوى، عبارت است از ثنا، ارتباط و دعا، بنابراين اوّلِ سوره حمد ثنا است. آيه"إِياك نَعْبُدُ"ارتباط و آيات بعد، دعا مىباشد.20 ـ چون گفتگو با محبوب واقعى شيرين است، لذا كلمه"إِياك"تكرار شد.21 ـ اول سوره حمد با صفات خداوند آشنا مىشويم، ولى كم كم به خودش مىرسيم."إِياك"22 ـ توجه به زيبايىهاى كلامى، ارزش است. بعد از"إِياك نَعْبُدُ"،"إِياك نَسْتَعينُ"آمد تا آخر آيات سوره حمد، هم آهنگ باشند و اگر برعكس بود، آهنگ آخر آيات موزون نبود
?فيلسوف | 1387/12/5 |
پیوند
| 0 نظر |
ارسال نظر
